vrijdag 24 juni 2011

I ♥ Purl soho

Toen mijn zusje in april een reisje maakte naar NYC was ik stikjaloers. Toen ik er in 2007 naartoe ging had ik mijn creatieve zelf immers nog niet herontdekt. Veel boeken-  en CD-winkels hebben wij toen bezocht maar van het bestaan van Purl Soho, daar was ik toen -helaas- niet van op de hoogte. Inmiddels volg ik al een hele tijd de knutselblog van de winkel maar iets online bestellen, zover was het nog niet gekomen. Ik polste even of de zus zo goed wilde zijn daar een keertje langs te gaan en ik denk dat ze die winkel uiteindelijk half leeg heeft gekocht met de gecombineerde verlanglijstjes van de mama, mezelf en zichzelf.

Ik nam me voor dat het einde van de examens het begin van een knutselmarathon zou zijn en zo gezegd, zo gedaan:

Mijn tweede afgewerkte naaiproject ooit: de liberty baby bib-kit
(Mijn eerste naaiproject was een rok, -na twee jaar nog steeds onafgewerkt-. 
Mijn eerste afgewerkte naaiproject was een ovenwant voor mijn zusje.)

Het rode slabbetje was een probeersel (meer over mijn trial en error vind je hier). Maar de drie anderen zijn inmiddels al cadeau gedaan aan een klein boeleke dat afgelopen week geboren werd. En omdat ik vind dat elk baby'tje -dat buiten mijn examenperiode geboren wordt- een handgemaakt cadeautje zou moeten krijgen deed ik er nog een gepersonaliseerd kruiskessteek-slabbetje bij.   


De andere kit die mijn zusje voor me meebracht, en die ik gewoon cadeau kreeg voor mijn verjaardag, was de Liberty coin purse kit. Gisteren probeerde ik het al een keertje... mijn derde afgewerkte naaimachine-project was een feit. 


Nog niet perfect maar omdat mijn zusje nog 2 extra clasps heeft gekocht kan ik mezelf nog verbeteren bij de volgende twee. (En aangezien drie portefeuilles voor één persoon lichtjes overdreven is, wordt er zoiezo eentje gedoneerd aan haar, slim is ze wel natuurlijk.)  
Hoewel het dus nog geen overdonderend succes was, mijn kleingeld zal er -zelfs bij dit eerste probeersel- niet uitvallen en dat is uiteindelijk toch de bedoeling. 

Inmiddels ontdekte ik trouwens dat de Japanse sluitingen (en een pdf van het Japanse patroon) ook dichter bij huis te vinden zijn en dat opent perspectieven, vooral voor u. Als u tenminste een ongeduldige, beginnende naaimachine-knutselaarster bent en als u niet in het bezit ben van een zus die knutselwinkels aan de andere kant van de wereld afschuimt. Het is het ideale naaiprojectje: het is erg gemakkelijk, je kan het maken met een restje stof en het is relatief snel klaar.

En als u dan na al dat knutselen een hongertje hebt gekregen dan kan ik u absoluut couscous met kruiden, granaatappel en halloumi aanraden, inmiddels al twee keer kundig klaargemaakt door M. (en kundig opgepeuzeld door ondergetekende). 

Ik denk dat het mijn nieuw lievelingseten is.
volgens dit recept + halloumi + snuifje ras-el-hanout 
-en voor de intensieve vleeseters + lamskoteletje- 

Smakelijk!

woensdag 22 juni 2011

In de categorie (niet) ons beste idee ooit...

tussen 2 belangrijke examens naar een huis gaan kijken. Een huis dat het -voor de zoveelste keer- net niet was. Vervolgens lichtjes depressief thuiskomen (ik), beginnen panikeren, in hoofdzaak omwille van de verhuisdeadline, gevoed door een examengewijs gebrek aan slaap (ik), rekenen op het gegaathetzienalleskomtgoed van M. (dit wordt eentonig: ik).

En toen, toen werkte M. zijn M.-magie. Dat gaat zo ongeveer als volgt: Ik, de opgeruimde controlefreak, ben al 6 maanden geabonneerd op alle mogelijke immosites. Ik krijg en check dagelijks updates via mail, en heb -laat ons eerlijk zijn- niet al teveel succes. 
Michael, de non-neuroot (over de 7 geweldige verschillen had ik het overigens al eerder), checkt de overige sites gewoonlijk enkel een keertje tijdens het weekend, maar ging voor de gelegenheid nog eens snel naar de koopjeskrant kijken. De gelegenheid zijnde: een paniekerige examengestresste Sarah, als een mantra herhalend zeurend: liiiieef, maar wij gaan noooooooooit iets vinden, naast hem op de zetel.

En toen werden wij daar gewoon keihard head-over-heels verliefd op de foto's van een huisje indestad. Een huisje dat ook op immoweb stond maar mijn eagle-eyes was ontkomen omwille van een andere prijs aldaar.

Het was al te laat om nog te bellen, volgende ochtend was dat ons eerste werk, mét gekruiste vingers. Gelukkig bleek het nog beschikbaar. Om onze kansen te vergroten liepen we 's avonds een uurtje weg op het werk, zo'n huisje zouden we niet laten schieten. 

Resultaat: we werden nog een beetje verliefder en in het half uurtje tussen de bezichtiging en het terugkeren naar het werk, beslisten we dat we gingen bieden.
Eén telefoontje later bleek ons bod aanvaard. Nog nooit waren wij zulke vrolijke werkers, echtigwaar. 

De volgende dag volgde dan nog een formaliteit, het verplicht bezoekje met de mama's en papa's. We mochten vervolgens eigenhandig het 'te koop'-bordje van het raam halen (10 punten voor P., verkoper van het huis) en een klein weekje later tekenden wij de compromis (exact 24u. voor ik mijn examen zou aftekenen, ideaal enzo, ik zei het al).

Op 1 oktober krijgen we de sleutel en kunnen we beginnen schilderen, lattekes-erafhalen en gaatjes boren, ahja, want het huisje is van ons (en ook wel van de bank, maar dat is een detail) en dan mogen wijle gaatjes boren waar we willen. *kleintraumaoverhetnietmogenborenindeappartementsmuren*

We kijken er zó naar uit.

Ik kan me geen beter mens wensen om mee samen te leven, M.-magie is geweldig, altijd parkeerplaatsjes, altijd chance, als hij zegt dat het wel in orde zal komen, dan is dat ook zo.


Ik kan me geen liever lief wensen om naar de IKEA of de Habitat mee te gaan, om nog 25 jaar een lening met af te betalen, om al scanderend "wij hebben een huis gekocht" met te vreugdedansen in de living, om met te high-fiven, te dromen en om die dromen na lang dromen samen waar te maken. 

Ons eigen nest (en zo'n goei nest), soms kan ik het nog altijd niet goed geloven. 

 
Meer foto's van het vieren bij Canton en onze woonsten vind je hier.

maandag 23 mei 2011

Happy list

In tijden van bijna-examens moet een mens zich al eens optrekken aan de kleine dingen des levens, ziehier mijn tien vrolijkmakers:

1. een ge-updated CV., klaar om verstuurd te worden
2. succes in de kringloopwinkel
3. twee dagen vakantie voor M. en dus 's ochtends samen wakker worden met een babbeltje en een tasje koffie
4. photoshopdisasters bij de Decathlon 
5. de summer minibook video-updates van Elise: 1. 2. 3.
Ze doen mij zin krijgen om deze zomer te documenteren. Een summer minibook heb ik al, ik kocht er namelijk eentje in 2009, al lag die -omdat mijn zomer toen niet zo geweldig begon- tot voor kort onaangeroerd in de kast.
6. bijna vakantiegeld op de rekening 
7. zien dat mijn tomaatjes het goed doen, ondanks het gebrek aan groene vingers 
8. nog eens wat juweeltjes (2 haarspelden, 2 paar oorbellen en 2 kettingen) maken -want dat was veel te lang geleden-, die maaksels 's avonds laat op facebook posten en de volgende dag bij je ochtendkoffie ontdekken dat er reeds verschillende positieve reacties achtergelaten zijn
9. een ketting verkopen, eentje cadeau doen en een bestelling ontvangen voor 3 andere exemplaren
10. andermans boodschappenlijstjes vinden in de karretjes aan de supermarkt


Meer vrolijkheidjes vind je zoals steeds op pinterest (laat even je e-mailadres na als je een uitnodiging wil) en flickr!

maandag 25 april 2011

25@25

25 opdrachten om tussen 26 april 2010 en 25 april 2011 te vervullen!

  1. elk minimum €5000 sparen voor (én intussen dromen van) een eigen nest - update 04/2011: €5200 - het dromen van een nest doe ik in de daarvoor aangelegde decoratiemapjes op Pinterest
  2. werk vinden en er gepassioneerd door zijn
  3. een online-winkeltje openen - yay! ik ben het bijna met mezelf eens over de naam+logo
  4. de workshop "naaien voor beginners" volgen bij Lena&Zasa
  5. gelukkig blijven - done
  6. van school verlost raken - babysteps, alhier: 1. 2. 3. nog 2 vakken en een scriptie te gaan
  7. japan binnen handbereik voelen - hmm... met het huizenkopenspaaroffensief, voelde ik Japan voorlopig vooral in het iets nabijgelegener maar toch van giga-Japanse community voorziene Parijs
  8. picknicken op linkeroever en de zonsondergang zien
  9. alles van Elsschot lezen 1. 2. 3. 4. - over Elsschot lezen 1. 2. 3.
  10. fotoboekjes maken: NYC, I<3it/google reader/pinterest, bompa's, la douce france, 25@25
  11. alle foto's labelen en uploaden op flickr - pfoe
  12. project365 afronden - de foto's
  13. boeken kopen én lezen 1. 2. 3.
  14. iets nieuws proberen: een magazine maken met issuu
  15. blijven bloggen en minimum 3 giveaways! 1.
  16. rijden met Juul, de auto van M.
  17. date night invoeren 1. 2. 3. 4.
  18. meedoen aan een craft fair
  19. artwork kopen / maken voor aan de muur
  20. basics html onder de knie krijgen: nerd - geek - techneut - current status: 'geek' met dank aan de tutorial(s) van PuglyPixel
  21. focaccia van bomma M. maken - done, de foto's komen eraan
  22. een weegschaal en een strijkplank kopen maar ze niet obsessief gebruiken - done
  23. de workshop "maak je eigen findings" volgen bij Zahia 
  24. minimum 150 digitale foto's laten afdrukken
  25. macarons eten   

zaterdag 23 april 2011

En wat deed u deze vrijdagavond?

 Ik ging uitgebreid op restaurant met mijn jarig lief. 
Na zes jaar nog steeds mijn favoriet persoon.

zaterdag 9 april 2011

Bompa Phil ♥ 28.04.1930-03.04.2011


Lieve bompa Phil, je wist het niet maar, nadat mijn twee bompa's overleden zijn heb ik jou -met goedkeuring van M.- als mijn eigen bompa geadopteerd. 
En nu ben je er niet meer.

Ik herkende veel van mijn eigen bompa's in jou en ik was altijd blij wanneer ik met feesten over je aan tafel mocht zitten. Zo kon ik je in 't oog houden wanneer je zat te genieten van familie, je campari orange en lekker eten. Ik dacht oprecht dat we jouw 81e verjaardag eind deze maand nog een beetje zouden vieren, ook al was je ziek.
En nu ben je er niet meer.

Een paar maanden geleden had ik zelfs nog gezworen dat jij binnen een paar jaar, even ongeduldig als toen M. geboren werd, als fiere overgrootvader zou komen kijken naar onze spruit.
En nu ben je er niet meer.

Je wilde niet meer naar buiten in de 'kar' maar tegelijkertijd kon je ook al niet meer wachten om dat toch nog eens te doen. Want het huis te bekijken dat wij kochten, daar zou je wel een uitzondering voor maken.
En nu ben je er niet meer.

Het -van je pensioen genieten- was nog maar net begonnen.
En nu ben je er niet meer.

De voorlaatste keer dat ik op bezoek kwam, vroeg je nog streng hoe het nu zat met 't school. En eergisteren hoorde ik mezelf enkel tegen Bonneke vertellen over de bijles.
Jij bent er niet meer.

In de schuif nog een half doosje sigaren van met kerst.
En nu ben je er niet meer.

Bonneke ging zondagavond frietjes maken, met mayonaise en pickels, zoals je had gevraagd.
En nu ben je er niet meer.

Lieve bompa Phil,
We zorgen voor Bonneke en voor de Philmobiel.
We hopen dat er vier fiere overgrootmoeders rond de wieg in ons eigen huis zullen staan.
We vertellen onze kindjes verhalen over de fantastische bompa's die wij hebben mogen leren kennen.

We zullen je missen.

donderdag 17 maart 2011

Japan...

absoluut terecht het onderwerp van menig blogpost de laatste week. En ook hier, ten huize indestad wordt met grote ogen gekeken naar de hallucinante beelden die we te zien krijgen.

Nu moet u weten, eerst had ik bitter weinig met Japan. Maar toen ik in december 2004, mijn lief lief leerde kennen, veranderde er veel, niet in het minst ook mijn onverschilligheid daaromtrent. Toen wij 2 weken samen waren vertrok hij immers naar het land van de reizende zon voor een drie-weken durende culinaire rondreis.

Het is door zijn toedoen dat ik Lost in translation bekeek. Door zijn toedoen dat ik de mooie foto's van Danny Choo (inderdaad de zoon van Jimmy), bento's, manga's, muji (niet de kat maar de winkel naar dewelke hij vernoemd is), washi tape, gashapons, okonomiyaki en de beste (knutsel)magazines en stoffen ontdekte. Het is door zijn toedoen dat ik de dagelijkse gewoonten en gebruiken, zoals met stokjes eten of het teken voor boekenwinkel, leerde kennen. 
Het is door zijn toedoen dat óók ik werd gebeten door een land waar ik nog niet eerder kwam. 

Sinds M. terug is, en ik zijn reis -op video- meermaals meebeleefd heb, dromen we ervan om samen enkele weken door Japan te trekken. Omdat onze financiën het huis-koop-gewijs momenteel nog niet toelaten om dat te betalen, vangen wij dat gemis op door tripjes naar Parijs. Yay! voor een grote actieve Japanse community op een kleine drie uur van onze deur. 

Maar ooit, ooit zien wij er de bloesems, dat staat vast. 

Behalve de bloesems, Tokyo en Hirosjima stond ook Tashirojima, ofte cat island hoog op het lijstje. Het is de plaats waar 100 bomma's en bompa's en nog veel meer poezen hun oude dag doorbrengen. Een eiland dat vlakbij Sendai en dus ook vlakbij het epicentrum van de aardbeving ligt. Volgens de eerste berichten vorige week was het eiland helemaal verdwenen maar nu blijkt -gelukkig- dat het allemaal wel meevalt. Er is schade en amper bevoorrading, maar de mensen en poezen maken het -gezien de omstandigheden- goed.

Helaas zijn er nog meer dan 1000 keer zoveel mensen waarvoor het niet goed afgelopen is: huis kwijt, familie kwijt, vrienden kwijt, foto's kwijt, stad kwijt met nog eens een kernramp en vrieskou erbovenop. 
Ik mag er niet aan denken. 

Vandaar ook hier een warme oproep om te geven wat je zelf kan missen.
 
Je kan gewoon geld overschrijven. Bijvoorbeeld naar het Rode Kruis. Op het rekeningnummer 000-0000053-53 (Rode Kruis-Vlaanderen) met vermelding 'Help Japan' - IBAN BE53 0000 0000 5353 - BIC: BPOTBEB1

Je kan meedoen met de loterijen die verschillende online winkeltjes organiseren: koop een biljet (waarvan de opbrengst volledig naar Japan gaat) en maak kans op een mooi pakket. Meer info vind je onder andere bij mr. kitly of bij tokyo textiles.

Of koop iets in winkeltjes die de opbrengst (volledig of gedeeltelijk) doorstorten aan het goede doel: This & that from Japan voor al uw Japans knutselgerei. Hide & Seek voor de coole t-shirts en mooie kaartjes en prints vind je bij shop Japan.
Zelf kocht ik de print 'Land of the rising kitten' bij Pussies on parade, een webwinkel met poezenprints. Het kost $16 (verzending naar België inbegrepen), dat is omgerekend zo'n €12. 


Bij Hello Sandwich (een blog die ik zelf volg) kon ik niet weerstaan aan de lieve oproep om het pdfje van het Gift wrapping magazine te kopen. Dat magazine stond al een tijdje op mijn lijstje en nu het volledig ten goede komt aan slachtoffers in Japan had ik een goed excuus om -amper- $5 (€3,6) uit te geven. Nog geen tien minuten later zat het magazine al in mijn mailbox. En het is geweldig, je krijgt zo'n 60 pagina's vol tips om cadeautjes leuk in te pakken.


Koop iets bij bovenstaande winkeltjes

Geef wat je kan missen.

Help.