Posts tonen met het label weekmenu. Alle posts tonen
Posts tonen met het label weekmenu. Alle posts tonen

vrijdag 24 maart 2017

Weekmenu februari *week 5-8

Oh februari, ik heb u graag gegeten. 


Spruitjessla (zonder brood, mét veggie worst)


Quarte quart cake

Spinaziestoemp met ei





Kruimeltjesspaghetti spirelli, want dat is makkelijker voor Rapley-etende-Leon 

Februari bestond uit een kostenbesparende week (nadat de jaarlijkse afrekening van de elektriciteit op onze deurmat viel, altijd pijnlijk, datte) waarbij we moeite deden om wat er in onze diepvries zat op te eten en 3 weken écht koken. Ik maakte een hoop klassiekers (zoals daar zijn wraps omdat mama en papa dat graag eten en stoemp omdat de kindjes dat graag eten), een gerecht dat al járen niet meer op het weekmenu belandde (kaassoufflé) en een paar nieuwe receptjes (kruimeltjesspaghetti van Pencils & Spoons, de griddled vegetables van Jamie, de tikka masala met tofu van Hello Fresh en de lasagne met 4 kazensaus van Jeroen). Die laatsten waren overigens allemaal een succes. 

Maar... het grootste succes boekte ik met de ontdekking van de chocoladetaart van de buren van Yanne. Een instant klassieker, want de laatste 5 weken werd ie al 3 keer gemaakt. Ideaal dus voor wie dit weekend wat indruk wil maken op zijn kinderen en/of schoonfamilie. Het is stiekem écht een super gemakkelijk recept dus ik zie alvast geen reden om het niet te proberen. (Want dan heb ik het zelfs nog niet gehad over de geweldige gezichten die je toegeworpen krijgt als je ze -na het verorberen van een tweede stuk- liefjes vertelt dat er rode biet in de taart zit. *gniffel*) 




Meer weekmenu? Kijk eens hier.

woensdag 1 maart 2017

#40dagenbloggen

1 maart vandaag, voor velen is het dus dag 1 van #dagenzondervlees. In mijn geval is een dag zonder vlees daarentegen nu niet echt een uitdaging. Toen ik 14 was werd ik grotendeels vegetariër en de jaren die volgden zou ik alleen maar strikter vegetarisch gaan eten. Op dit moment, bijna 18 jaar later eet ik geen vlees, geen vis, geen kaas met dierlijk stremsel, geen legkipeitjes,...

Ik besloot dus maar met Kathleen mee te doen, want #40dagenbloggen, dát is pas een uitdaging. Bijna was ik op dag 1 al een quitter maar nu, om twintig over elf 's avonds probeer ik nog snel een post te verzinnen. Ik bedacht me dat een vegetarisch receptje misschien wel een optie was, kwestie van die #dagenzondervlees-collega's een hart onder de riem te steken. Meteen mijn meest recente succes, een bowl ramen.

Michael en Olivia bestellen hun ramen rechtstreeks vanuit Japan, het is altijd een klein beetje feest wanneer er hier zo'n gigantische doos met Japanse postzegels door de 'pakjespostbode' afgezet wordt. Enige nadeel, meestal zijn ze niet veggie. Of kunnen we het toch niet helemaal goed lezen op de Japanse ingrediëntenlijst en twijfelen we en dan eet ik het niet. Principes enal.

Onlangs verzamelde ik mijn moed en nam ik het heft dus in eigen handen. Mijn veggie ramen-craving zou bevredigd worden. Zelfmaak, zonder recept mét restjes, 't was namelijk zondagavond! 

Wellicht is het recept dat volgt voor kenners totaal niet volgens de regels van de kunst maar mij heeft het alvast genoeg gesmaakt om het ook hier te willen delen. 

Ingrediënten:
een half bakje champignons (volgende keer neem ik speciale champignons uit de Chinese supermarkt), een teentje look, misopasta, sojasaus, zeewier, spinazie, lente-ui, voorgekookte noedels, tofu, ei, sesamzaadjes -en alles dat in een hoekje van de ijskast ligt en je wil opgebruiken, in mijn geval toen: paprika en wortel. Ik nam me voor om volgende keer ook edamame en sojascheutjes en silken tofu in huis te halen.

Werkwijze:
Stoof je gesneden champignons en look aan en doe er een half litertje water bij. Voeg 2 eetlepels misopasta en een scheut sojasaus, wat gehakte spinazie en zeewier toe. Laat even opkoken. Proef je mengseltje! (Ik vond het toen al lekker maar je kan gerust nog verder experimenteren.) Terwijl je bouillon op het vuur staat kan je je tofu bakken en een eitje koken. Neem een kom en leg er de voorgekookte noedels in, vul je bowl met bouillon en versier vervolgens met je toppings: tofu, sesamzaadjes, lente-ui, ei, paprika en wortel in mijn geval. 

Smakelijk!



donderdag 2 februari 2017

Weekmenu *week 3-4


Week 3 begon met Bahn mi, of onze versie ervan althans. Bahn mi is eigenlijk een Vietnamese hotdog, een snel gerechtje dus. 's Morgens is het gewoon een kwestie van (veggie) worstjes marineren in terriyaki saus en 's avonds kap je een Thaise wokmix in je pan, kruid je met citroengras en bak je vervolgens de gemarineerde worstjes met de terriyakisaus. Eens gebakken presenteer je je hotdog met wortel, veel koriander en lenteui. Afwerken doe je met citroengras-Sriracha en een beetje mayonaise. Comfort food ten top.

Op dinsdagavond moest Michael werken, we kozen dus alweer voor iets gemakkelijk en snel. (Veggie) Hamburgers met sla, augurk, rode ui, tomaat en ovenfrietjes (want wij hebben al vijf jaar geen frituurpan meer wegens dat ik frituurpannen kuisen haat met een passie).

Tijdens het nieuwjaarsfeestje waarmee ik vorig weekmenu afsloot kreeg ik een kookboek van Anna Jones cadeau. Vanaf woensdag was het dus, het grote test eens wat Anna Jones recepten uit-feest. We begonnen met haar wintergroentenstoemp: wortels, pastinaak, zoete aardappel en de zeste van een citroen. Een succes bij het hele gezin. De volgende dag stond haar zoete kleverige uien-tomatenschotel op het menu, een gerecht waar half blogland een jaar geleden al lyrisch over was. We aten er -om de niet-veggies te overtuigen- nog mini mozzarella-bolletjes en een stokbrood bij, om te soppen. Zo mogelijk nóg een groter succes dat de wintergroentenstoemp en totaal geen werk aan, ook al zo'n plus. Mijn oven lekker eten laten maken terwijl ik wat rondhang met de kindjes, dat soort recepten raken hier in de roulatie.

De verwachtingen stonden dan ook héél hoog gespannen toen ik op vrijdag haar macaronischotel met groenten maakte. Spijtig genoeg viel dat echt dik tegen en niet alleen omdat het in vergelijking met de tomaten-uienschotel echt veel meer werk was. Het broccoli-havermout kruim was goed gevonden, dus dat ga ik zeker en vast nog eens herhalen maar de saus zelf vond ik echt wat te droog, en ik had geen room meer in huis om het te verbeteren dus droge pasta it was. Gelukkig was het om half vier nog nieuwjaarsreceptie geweest op Olivia's school en hadden we niet zo'n vreselijke honger. Voor de receptie maakte ik trouwens nog een stapel pannenkoeken en deze overheerlijke aubergine spread. Heerlijk op een speltcracker als laat-avond-man-die-pasta-was-het-toch-niet-helemaal-troost-toastje.

Op zaterdag deden we dan maar terug van Smitten Kitchen tomatensaus met boter. Op zondag, tot slot, aten we pita met falafel, zelfgemaakte looksaus en rauwkost.

Daarnaast maakte ik deze week nog een hoop verse koekjes met Olivia. Gelukkig dat ik elk seizoen van Project Runway heb gekeken want die koekjes waren een heus 'make it work'-moment. Eerst was er de crise om een Barbie met glitterjurk en ineengekoekt haar in de kringwinkel. Die crise kon ik -tot mijn eigen grote verbazing- succesvol afwenden met een nineties kinderkookboek waar koekjes in stonden. Toen we dan thuis kwamen van kringwinkel en supermarkt bleek dat ik geen suiker meer had om koekjes mee te bakken. Mogelijk heb ik dus 100gr. klontjes kapot geklopt. Maar hey, toen Michael iets na vijf de deur binnenstapte was het kind blij en geurde ons huis naar verse koekjes. Check en dubbelcheck.


Week 4 dan, op maandag begon ik mijn dag met het maken van 8 liter pompoensoep voor school. Ik maakte de overheerlijke AH-versie net iets kindvriendelijker door er geen cayennepeper aan toe te voegen. 's Avonds deden we van rap en gemakkelijk met Pad Thai. En voor wie niet wil geloven dat dat een snel en lekker receptje is, het geheim zit hem volgens mij in de saus. In mijn geval een versie van deze luiewijven Pad Thai-saus: 3 eetlepels sojasaus, een toefje sriracha (eventueel meer op het bord van de volwassenen), 2 eetlepels limoensap, 2 eetlepels koolzaadolie en een niet afgestreken eetlepel bruine suiker. Dat mengsel kap je in je wok waar al gekookte glasnoedels, een omelet, sojascheuten en wat gebakken tofu liggen. Afwerken doe je met een handvol koriander, lenteui en pindanootjes.

Dinsdag moest ik naar een vergadering van de oudervereniging, Michael maakte zijn befaamde gekarameliseerde witloofstoemp met (veggie) worst. Op woensdag aten we Mexicaanse wraps, aangezien dat toch alweer een dikke week geleden was. En omdat we dan toch bezig waren met vettig eten deden we op donderdag maar ineens verder met de vegetarische cheeseburger van Jeroen. Superlekker, die gepaneerde aubergine als burger, écht.

Op vrijdag vertrok Michael op weekend. Om het avondeten zo drama-loos mogelijk te houden kookte ik daarom één van de lievelingskostjes van Olivia: sobanoedels met groentjes en ei, ooit gezien bij Smitten Kitchen maar inmiddels maken we er onze eigen versie van met Japanse dressings van geroosterde sesamzaadjes en sojasaus die we online bestellen. Boterhammen met hagelslag, Spek, en komkommer gesopt in Japanse saus. Als we Olivia zouden laten doen is dat het enige op het menu denk ik.

Zaterdag had ik een verjaardagsetentje van een vriendin, mijn mama kwam babysitten. In plaats van te koken speelden we -tot groot jolijt van Olivia- gezelschapspelletjes en dus stond er diepvriespizza op het menu. Ikzelf at: geitenkaaskroketjes, portobelloburger met groentenfrietjes en chocoladetaart bij restaurant Overzicht. (Een welgemeende sorry aan mijn mama dus, volgende keer kook ik vers of mag je mee, beloofd.).

Eindigen deden we deze week met één van mijn favoriete Jamie recepten: lasagna van ricotta, prei en spinazie. Terwijl Olivia wat voor de tv hing en Leon in de Tula sliep kon ik hem voorbereiden. Toen Michael moe terug thuis kwam van zijn weekend was het maar een kwestie van de oven aan te zetten en een half uurtje later hadden we heerlijk avondeten. Al waren sommige tafelgenoten *kucholiviakuch* het daar niet helemaal mee eens. Kijk, ge kunt niet altijd iedereen plezieren denk ik dan maar...


Meer weekmenu? Kijk eens hier.

vrijdag 20 januari 2017

Weekmenu *week 1-2

Ik weet niet precies hoelang ik al ga lezen op het virtueel erf van Mme Zsazsa, in elk geval al van toen Jef zijn beenwarmers net was ontgroeid en Abel maar niet geboren wilde worden. Oldschool Mme ging vaak over naaien (vooral rokken en pelsen frakken) en eten. Naaien is nog steeds niet mijn forté, maar eten is dat gelukkig altijd al geweest. 

Ik apprecieerde haar quasi dagelijkse stroom aan recepten nóg meer toen ik in 2008 ging samenwonen. Als thuiswonende 23-jarige kende ik Jamie natuurlijk wel, maar het is geheel Madame haar verdienste dat ik ook Tessa, Dorien en Yotam leerde kennen. Ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat ik minstens een kwart van mijn kookboeken heb gekocht op haar aanraden.


Toen ze een paar weken geleden een Facebookgroep begon en een invulbaar weekmenu online gooide, moest ik, als fan van het eerste uur, meedoen. En omdat deze slow blog ondertussen al bijna helemaal ingedommeld was dacht ik, tiens, misschien moet ik er dan ook maar ineens over schrijven.

Voor Leon geboren werd, deden we van (bijna) dagelijkse supermarkt bezoekjes. Maar omdat je daar eigenlijk onnoemelijk veel tijd mee verliest, zijn wij sinds een goed jaar zo'n gezin dat aan wekelijkse boodschappen bij de Colruyt doet. Of hoe kleinburgerlijkheid plots uw deel kan zijn. 

Nu kan ik daar met enige vreugde meteen aan toevoegen dat, als het niet het soort van 'de auto wassen op zondag' kleinburgerlijkheid betreft, dat best wel tof is. Net zoals mijn hoofd rustig wordt van wat staan prutten in potten, ben ik ook fan van mij aan tafel zetten met een kookboek om het weekmenu te finaliseren. Ideaal excuus om uw lief de kinders even te laten entertainen, en zelf een tas koffie en een koekske te nuttigen alsgetmijvraagt.

En omdat er gevraagd is om hashtags te doen: #warmetenislekkerderdanboterhammen #veggievoormij #derestnotsomuch
Of om het met de woorden van Olivia herself te zeggen: 'Mama, ik word later een mama die wél vlees eet.' 

Dat weten we dan ook weeral.


Week 1 is nogal straightforward: Spinaziestoemp met veggie en niet-veggie worst. Witloof met ham, zonder ham en voor Olivia: ham zonder witloof. Die klassiekers werden aangevuld met wat minder Vlaamsche kost: de pizza van Jamie, couscous met halloumi, kruiden en granaatappel en Mexicaanse wraps waarvan het recept ook al eens een keertje uitgeschreven werd. 

Note to self: what was I thinking. Leon couscous geven.
Nuja, voor de goede orde, onder Olivia's stoel zag het er eigenlijk niet veel beter uit.
Zoals altijd op vrijdag aten we pasta, deze week diepvriestomatensaus met veel groentjes. Tot slot maakte ik ook nog de overheerlijke pompoensoep van Albert Heijn. Ik weet niet wat dat is met soep, maar een pot op't vuur is zo ongeveer het toppunt van huiselijkheid vind ik. Gewoon de wetenschap dat wat er ook gebeurt (lees: in geval van jengelende kindertjes), er nog gemakkelijk én gezond eten in huis is dat ze altijd lusten. Soep en mijn kinders, dat is namelijk dikke liefde.

Week 2 begon met een bezoek aan Kind en Gezin. Aangezien het ook verloren maandag was deden we van snelle kaas- en charcuterieschotel, lees: vers stokbrood, tapenades, olijven,... en daarna aten we een appelbol als dessert. Vervolgens stond er gevulde paprika op het menu. Wij vullen met getomateerde orzo, mozzarella, ui, oregano en olijven. Een receptje uit één van mijn eerste veggie kookboeken, Vegetarisch genieten.

#kidsproof

Daarna was het weer hoog tijd voor wraps (no shame, wij eten dat gaarne), voor de verandering eens zonder zure room maar met looksaus. Wat wij daarnaast ook graag eten is okonomiyaki, dus toen ik in de fb-groep een recept zag passeren moest ik het ook proberen. Zeer succesvol experimentje datte. Zo goed zelfs dat het zijn eigen post krijgt. Misschien straks al, maar ik beloof niets. 

We sloten de week af met champignon-roomsaus en pasta. Zo'n goed sausje (lees: met overschotjes tapenade van maandag enal) dat alles na 1 dag al op was terwijl we normaal ook op zaterdag champignonpasta zouden eten. Gelukkig kende ik nog een recept met amper ingrediënten dat ik nog dringend aan een test wilde onderwerpen: de tomatensaus met boter van Smitten Kitchen. Totaal niet goed voor de lijn waarschijnlijk, maar wel heel lekker. Op zondag, tot slot, was het dan nog uitgesteld nieuwjaarsfeest: gourmet bij ons mama. Met allemaal mensen naar mijn hart.

Print te koop bij LeePrints op Etsy