Olijfje spreekt...

Het voordeel van thuis zijn tijdens een vakantie is dat je de héle dag op de eerste rij zit en alle gekke uitspraken van je dochter kan noteren. Bij deze een bloemlezing van de beste Olijfjes van december en januari...

-Oh, schatteke 

tegen Michael

-Nu is Olivia een mooie prinses 

nadat ze zichzelf heeft ingesmeerd met crème

-Dat is chique hé mama

Olivia voorziet mij van houten Hema lippenstift

-Slaap kindje slaap, daarbuiten loopt een skaap. 

tegen de pizzadeegjes die ze van Michael met rust moet laten om te laten rijzen. Michael had immers gezegd dat ze even moesten 'slapen'

-S: Wil jij ook een kerstboom?
na het voorlezen van het Kerstboom-versier-verhaal van Jip en Janneke

O: Ja! En pakjes eronder.

-Mama, ben jij Sint schrijven? 

ik ben mijn todo-lijstje aan het aanvullen/doorstrepen

-S: Wat heb jij op school gedaan? 

O: Pakje nutselt voor mama en papa

so long... nieuwjaarsbriefverrassingen

-een paar dagen voor ik beviel

Oh, olivia neuze neuze doen met broer 

resultaat: mijn navel vol Olijfjes-snot

-Ik bestelde katoen voor een dekentje voor Leon bij Wolplein. Olijf was die middag nogal into zeedieren: Toen ze de doos zag vertelde ze me een heel verhaal over krabbetjes. Op een onbewaakt moment stal ze vervolgens een bolletje katoen. Ineens riep ze mij, superfier: 'Mama, ik heb octopus maakt.' Haken met die octopus was wel iets minder evident. Minstens een half uur bezig geweest met het te ontrafelen.

-S: Herken je het liedje? 

O: Ja, 1000 kerstballen 

10000 luchtballonnen van K3, dat ze voor mijn part een paar keer teveel hebben gedraaid tijdens MusicForLife

-Mama, mama, je moet niet bang zijn.
als ik door de donkere gang terug naar de living wandel terwijl zij nog uitgebreid op het toilet zit.

-Mama, jij hebt een beetje hoesting 

ik ben verkouden en moet hoesten.

-O: Olivia wil naar buiten.
S: ok schat, waar wil je naartoe gaan?
O: Links! 

we vertellen altijd over naar links en rechts kijken als we de straat oversteken

-Papa moet nog haartjes groeien, dan staartjes maken.

-O: Mama heeft dikke buik. Papa ook.
S: Zit daar ook een kindje in?
O: Nee, eigenlijk eten.

-Oh, is licht buiten, nu kunnen we naar shopping center gaan hé 

2 seconden nadat ze wakker werd, de avond ervoor wilde ze ook en zeiden we: kijk, het is donker, 't shopping center is dicht

-Olivia ziet een kookpot staan die we in de kringwinkel hebben gekocht. 

O: Mama en Olivia die pot gekocht hé? 

S: Ja. 

O: Gaan we nog'ns doen hé.

-Waar is mijn Floris?

Olivia is een kater kwijt.

-Sneeuwblokjes

Olivia is een klein beetje geobsedeerd door Lego? 

-Mama, mensen mogen Leon niet meenemen hé.

het bezoek grapt dat ze Leon gaan meenemen.

-Mama! Ik heb de maan gemaakt.
Olivia heeft een stuk gebeten van een chocolade cent.

-S: Welk diertje is dit [een nijlpaard]? 

O: Een geilpaard. 

-Olivia roept ettelijke keren in het oor van de slapende kater dat ie wakker moet worden. Floris kijkt op.
O (liefjes): Oh hallo lieve schat, ben jij wakker geworden?

-Sarah geeuwt 

O: Mama, het is nog licht buiten nu nog niet slapen.

-tijdens de aankleedrush 's morgens

S: Kom eens hier Olivia, ik ga uw broek over uw schoenen doen. 

O (tegen Michael): Papa, jij hebt verkeerd gedaan.

-Leon had op mij geboerd en moest ook een nieuwe pamper. Ik doe mijn t-shirt alvast uit maar vervang hem eerst. Olivia is ook in de badkamer en ziet mij in mijn BH staan.
Oh mama, mooie heba, past bij alles.
ok dan

2 januari, de eerste ochtend met 4 en ik ontwaak tussen 2 kinderen, Leon die naast mij ligt omdat ie aan het drinken is en Olivia die een uurtje of 2 geleden tussen mij en Michael is gekropen.
O: Mama, waarom ligt Leon niet in zijn bed? Leon moét in zijn bed liggen.
S: Leon is aan het drinken, dan ligt hij in het bed van mama en papa hé 
O: Ah.
S: Waarom lig jij eigenlijk niet in jouw grotemeisjesbed?
O: stilte

-Olivia kreeg van de Sint een bureau en knutselgerei, waaronder ook een schaar. Ze is er superblij mee en zit meestal hele dagen te knippen (lees: heel het huis ligt vol snippers). Op een mooie avond kwam ze twee snippers brengen naar mij. 

Mama, ik heb cadeautje maakt, is ijstoren [Eiffeltoren] en Yoda. 

40w5d

Mijn lieve Leon,

Voor ik jou vertel over hoe je geboren werd wil ik eerst nog even vertellen over hoe het was toen jij in mijn buik zat. Jij was ons gelukje. Na een windei (ik blijf het een lelijk woord vinden) begin vorig jaar bleek ik pril zwanger toen we in april naar Parijs gingen om te vieren dat jouw papa en ik jarig waren én 10 jaar bij elkaar. Ik denk dat ik qua verjaardagscadeau voor je papa nooit meer beter zal scoren.

De eerste drie maanden was ik vaak misselijk, maar, ik sloot alweer een zwangerschap af zonder braken. (Waarvoor dank! Later vertel ik je nog wel eens in geuren en kleuren waarom ik overgeven haat met een passie. Maar we zullen het hier en nu even deftig houden.)

Ongeveer halverwege de zwangerschap, op moederdag, 15 augustus (zeg later niet dat je de datum niet kende!) ontdekte ik samen met je papa en alle mensen die we graag hebben dat jij een jongetje zou zijn. Terwijl we zo overtuigd waren dat het opnieuw een meisje zou worden. Jouw papa en ik kozen een naam en de weken vlogen voorbij. Toen ik zwanger was van Olivia ging alles precies zo traag, en nu ging alles zo snel. Maar ik genoot (meestal). 

Er gaat gewoon niets boven de wilde buitelingen van een baby'tje in je buik. Bij jouw zus voelde ik ze pas rond 20w, maar de eerste vlinderachtige kusjes die jij in mijn buik achterliet werd ik al heel snel gewaar, al was ik toen nog niet helemaal zeker of jij het wel was. Daar kwam verandering in toen we rond die tijd ook op consultatie gingen bij de vroedvrouw en je er een sport van maakte zoveel mogelijk tegen de doppler te shotten! Jouw zus maakte er een erezaak van om mij in de ribben of maag te stampen maar jij niet. Met jou had ik zowaar een superbeweeglijk kindje in de buik, zelfs nog die laatste dagen! maar zonder pijn voor moederlief *vuistje voor Leon!* Mijn gsm staat vol met buikbeweegfilmpjes. Ik weet nu al dat ik er één dezer weemoedig naar ga terug kijken. Als tegengif voor die buik die ik binnenkort nog ga missen liggen overigens ook de draagdoeken al klaar... Nog wat extra vetjes kweken, lieve Leon, en dan gaan wij de stad onveilig maken!

Laat er geen twijfel over bestaan voor ik hier te melig wordt, soms zat mijn buik in de weg en was ik hem beu. Deze zwangerschap was echt wel zwaarder, vooral het laat werken dat gedurende de laatste zes weken gecombineerd werd met vroeg opstaan om jouw zus, die in november een echt kleutertje werd, naar school te brengen.

En toch kende ze een ontspannender einde dan de vorige zwangerschap, ik stopte op 37w3d met werken en dat was de beste beslissing die ik maakte. Goed, we hadden wel verwacht dat je vroeger zou arriveren, dus een nadeel was wel dat al die (super)bomma's op hete kolen zaten en bleven zitten. En mij met hun zenuwachtigheid ook zenuwachtig maakten, maar ge kunt u niet voorstellen hoeveel gemoedsrust ik heb geput uit die drie weken waarin we op jouw aankomst aan het wachten waren...

De wetenschap dat ik thuis was (bij jouw zus braken mijn vliezen op het werk), dat het huis min of meer opgeruimd was (toen jouw zus geboren was, was ons huis een klein stort), dat er eten was (toen jouw zus geboren was bestelden we pizza, want we hadden niets in huis!), dat het bevalbad opgeblazen klaarstond (al prikten de katers er last minute nog een gaatje in), dat ik naar de kapper was geweest (bij jouw zus had ik een afspraak gemaakt, maar was ik bevallen voor ik er was geraakt) maar bovenal, dat ik in schoonheid afscheid heb kunnen nemen van jouw zus als enig kindje. Wij hebben met volle teugen genoten van de kerstvakantie: we bakten koekjes, lazen verhalen voor, hadden de rustigste, gezelligste Kerst met drie, knutselden nieuwjaarscadeau's,...

We waren allemaal zo klaar voor je komst. 

En hoewel we altijd hadden gezegd dat we hoopten dat je niet met Kerst of met de jaarwisseling geboren zou worden, braken mijn vliezen om 19u00, 31 december. Exact een jaar nadat we vervroegd van een oudejaarsfeestje vertrokken omdat het begon te dagen, dat al dat bloedverlies die avond niet oké was en wellicht zou resulteren in een miskraam (wat een tweetal weken later officieel werd).

Lieve Leon, klein gelukje, symbolischer kon je het niet timen. Jij kwam én vijf dagen te laat én gewoon helemaal op tijd! 

SuperOlijfje introduceert...

Wij zijn trots en blij want er kwam een nieuwe superheld bij ons wonen! Hij kwam gewoon thuis en 't ging vliegensvlug maar 't was intiem en schoon en oh zo fijn (én vooral, exact zoals we op voorhand stiekem in onze gedachten gedroomd hadden). 

We recupereren nu nog even maar willen alvast deze foto's met jullie delen! 

01.01.2016 - 4u25

50 cm. - 3,240 kg.

Binnenkort dus afspraak hier voor méér verhalen en belevenissen!

Brieven aan Olivia - 30 maanden / 2,5 jaar

Deze brief begon ik te schrijven ergens eind september en werkte ik af in december, omdat ik graag nog een beetje van Olijf in een brief wilde vangen vóór ze grote zus werd.

Mijn lief Olijfje,

Ik heb bewust gewacht om deze brief te schrijven tot na je halfjaardag. Waarom? Omdat wij rond jouw halfjaardag twee weken vakantie hadden. Twee weken van opstaan met drie en gaan slapen met drie. Van samen naar de winkel, samen koken, samen naar het zwembad,... De volgende keer dat wij samen zo lang thuis zullen zijn is rond kerst, héél uitzonderlijk want de laatste 11 jaar werkten zowel jouw papa als ikzelf het hardst tijdens de feestdagen. Maar niet alleen het niet hoeven werken zal anders zijn, want dan zijn we met vier. Om nog maar te zwijgen over het feit dat het dan jouw allereerste officiële schoolvakantie is.

School! mijn Olijfje. 9 november is het zover. Ik denk dat je er klaar voor bent. Ik ontmoette jouw juf begin september en ik heb er alle vertrouwen in dat ze jou nog meer gaat laten openbloeien. Ze vertelde mij, en de andere mama's dat ze héél graag zingt, danst en knutselt in de klas. Ik dacht aan jou en wist meteen dat het goed zou komen.

Intussen heb je al je eerste maand school doorstaan en mijn god... hoe flink ben jij? Jij wandelde die eerste maandag binnen met een nieuwe boekentas en de grootste smile op je gezicht. We gingen 's avonds met een -onterecht- klein hartje een even vrolijk Olijfje halen. Dag na dag bleef je smile aanwezig. De accidenten kunnen we op één hand tellen en dat voor iemand die eigenlijk pas sinds de zomer halvelings en september consequent géén pamper meer draagt. Ik vind het maf, dat net jij, het kindje dat volgens die eerste crèche té gehecht was aan ons en waar niets goeds van zou komen, zo fantastisch omgaat met alle veranderingen die we jouw richting in gooien: potty trainen, school, afscheid van de vertrouwde crèche, vervelende onderzoeken bij de allergologe. Jij fluit een beetje en doet méér dan wat we van jou verwachten.

Het hoeft niet meer gezegd dat ik dus ook héél erg benieuwd ben naar jouw reactie op de broer die hier over enkele dagen? een week? twee weken? zal verschijnen. Ik denk dat we jou goed voorbereid hebben en dat je weet wat je kan verwachten. Ik denk ook dat mijn hart gaat ontploffen van liefde voor jullie, want dat doet het nu al als jij op de allerschattigste manier zijn naam zegt, en ik hoop vurig dat je onze verwachtingen wéér zal overtreffen. Geen overdreven jaloezie, gewoon véél liefde in huis. Ik hoop ook dat we het geluk hebben dat hij 's thuis én nachts komt, zodat je 's morgens aan de ontbijttafel kennis kan maken. Om een of andere reden heb ik daar zo'n romantisch idee over... Maar zolang hij zich nog niet aandient geniet ik des te meer van jou in bad stoppen, koekjes met je te bakken en Jip en Janneke voorlezen bij het slapen gaan, allemaal omdat ik weet dat die dingen niet altijd even evident gaan zijn met een clusterend broertje erbij.

Wat het allemaal exponentieel veel makkelijker en gezelliger maakt tegenwoordig, is dat je zo mondig bent, dat we écht goed met elkaar kunnen babbelen, dat je zoveel dingen begrijpt als we ze je uitleggen (en dat terwijl je nog maar een goed jaar mama zegt, onvoorstelbaar is het!). Ik vind het het fijnste aan deze fase in jouw leventje denk ik. Al geef ik grif toe dat het ook wel handig is dat je zelf je schoenen uitdoet en weer op het rekje zet. Of dat je alleen naar toilet gaat, of je zelfstandig je gemaakte rommel opruimt (als ik geluk heb) of helpt met het dekken van de tafel.

Waar ik ook elke dag weer versteld van sta is van jouw karaktertje. Hoe behulpzaam, lief, zorgend en knuffel-erig je bent. Hoe bezorgd ook, als ik je zeg: nu niet, mama heeft een beetje pijn aan haar buik. Je zal er ook echt áltijd alles aan doen om ons blij te maken. "Oh nee, mama/papa is boos/drietig" is ook een veel gehoorde uitdrukking, als je voelt dat we even ons geduld beginnen te verliezen. Clever als je bent doe je dan meestal ineens wél wat er van je verwacht wordt. Behalve als het gaat over hoestsiroop nemen, dan moeten we jou chanteren met chocolade. Je mag gerust weten dat ik dat chanteren écht haat. Intussen zijn ook wij gelukkig slimmer geworden, want bij familie neem je je hoestsiroop zonder problemen, dus nemen we die dan maar mee als we op bezoek gaan bij bommies en bomma's allerhande en met alle Sinterklaasfeestjes vorig weekend heeft ons dat véél chanteersessies bespaard. Ha!

Sinterklaas vond je trouwens het einde, het was het eerste thema waarrond je werkte op school en je kwam dagelijks thuis met tekeningen voor de Sint en verhalen over het dak en liedjes (eentje ging als volgt volgens jou: "Giraf komt de stoomboot", het andere zong je zo: "Sinterklaas kapoentje, danku Sinterklaasje", kwestie van enkel de 2 meest essentiële zinnen van het lied te onthouden). Mijn hart wordt warm van de magie van dit alles.

Van jouw magie, van de uitwerking die je hebt op ons (en op volslagen onbekenden). Van de fantasie in je spel, ik weet zeker dat je binnen een jaar? of twee? je broer commandeert als juffrouw of koningin en dat hij dat zal moeten ondergaan.

Mijn lief Olijfje, blijf die groeiende, bloeiende, dansende deugniet die je nu bent. Blijf je papa vragen of hij Lego wil bouwen met jou, want hij glimt nooit harder van trots dan wanneer jullie gezellig samen aan tafel zitten met één of andere Lego-set. En ondertussen beloof ik plechtig dat ik mijn best blijf doen om zoveel mogelijk van de oneliners, die in hoog tempo uit je mondje tevoorschijn komen, op te schrijven, omdat ik ze later met je wil delen en ze voor altijd wil onthouden in mijn hoofd en in mijn hart...

Héél véél liefs,
je mama

Meer brieven? maand 1 - maand 12 - maand 18 - maand 24

 In navolging van de brieven van i. aan Mira en van Elise aan Ellerie

The name game...

Jááááren aan een stuk hebben wij gezegd dat we onze eerstgeborene -als we een meisje zouden krijgen- de naam Zoë zouden geven. Tot puntje bij paaltje kwam en we -weliswaar na gigantisch lang twijfelen- kozen voor Olivia. En dat 'Olijf(je)' was naar alle waarschijnlijkheid een Korneel geworden indien van het andere geslacht.

En nu moesten we het weer doen: een naam kiezen. Voor mij één van de meest stresserende zaken ooit: Zal de naam wel bij het kindje passen? Zal het kindje in kwestie er later blij mee zijn? Zal het er niet mee gepest worden? Is het ook uit te spreken door de superbomma's (lees: overgrootmoeders)? Klinkt het nog een beetje in het Engels en/of Frans? Past het bij Olivia? Past het bij de achternaam? (Bij Olivia hebben wij dat getest door ongeveer 1000 keer, "Goeieavond dit is het zevenuurjournaal met ..." te zeggen.)

Ik diepte bijgevolg zo rond juli onze oude lijstjes (in willekeurige volgorde) terug op. Deze namen heb ik naar alle waarschijnlijkheid niet meer nodig dus u mag ze schaamteloos stelen. Op voorwaarde dat er ergens eentje overblijft moest er hier toch nog een accidentje gebeuren, want dat is waar Michael van overtuigd is, dat er per ongeluk nog een nakomertje volgt binnen een jaar of vijf....

Meisjes

Elise - Stella - Zoë - Ella - Aiko - Alice - Merel - Anaïs - Matilda (veto van Michael) - Pippa - Rosie - Lena - Sien/Stien (oh, ik zag het al helemaal voor mij hé, een Olijfje en een appelSien!) - Milla - Mira - Olivia - Norah of Noor & Lucy 

Jongens

Otis (veto van Michael) - Elliot - Korneel (voor babytwee weliswaar van het lijstje geschrapt) - Pepijn (veto van een vriendin) - Victor - Kobe - Thor (mijn keuze en niet dat van mijn superheldenminnend lief!) - Vincent - Nand (veto van mijn zus) - Finn - 
Otto - Ferre & Arthur

Wij, die dachten dat we opnieuw een meisjesnaam moesten kiezen (en er zelfs bijna uit waren!), moesten nu ineens over jongensnamen peinzen... voor ons in elk geval precies 1000 keer moeilijker! Als ik denk aan een jongetje van ons, dan denk ik aan zo'n klein, lichtjes mollig manneke met krullend halflang haar. Zo eentje dat niet van voetbal houdt (net zoals zijn papa!) maar dat uuuuuuren met Lego speelt, kan Mario-karten als de beste, zich verkleedt, sous-chef is in het speelkeukentje van zijn zus en ook wel een stoer kantje heeft en kampen bouwt enal. Zoals Jef van Mme ZsaZsa, Thor van Mamasha of Arlo van Braveinlove. Maar hoe vind je de ideale naam voor zo'n topmanneke...

Een monsterlijke taak dus. Toch, wat het namenkiezen dit keer een tikje aangenamer maakte is dat Olivia superschattig alle namen papegaaide die wij naar elkaars hoofd slingeren. Haar eigen suggesties zijn overigens nog niet om over naar huis te schrijven. Nuja, de naamconversatie die Michael en ik onlangs hadden was dat ook niet echt...

M. (doodserieus): en die Vlaamse Romeo en Julia, wacht ze, Floris!, van Floris en de Blancefloer.
S.: Zoals die Floris waar we onze kat naar hebben vernoemd?
M.: Shit, ja. 

Toch kan ik met trots melden dat de naam in kwestie intussen gekozen is, al gaan Michael en ik hem niet verklappen en hopelijk kan Olivia zich ook wat inhouden. Spanning en sensatie!

De -voor u- positieve keerzijde van dit niet verklappen, is dat er wat te winnen valt! De eerste die vóór de bevalling de naam juist raadt in de comments op deze pagina (maximaal 2 gokjes per persoon!), krijgt in december een flesje cava!

Tip: De naam is uit ons favorieten-lijstje gehaald (anders is het té gemakkelijk), maar bij deze weet u al wat we óók mooi vinden!

Zo benieuwd of u hem zal kunnen raden!

EDIT: Wij kozen voor Leon en er was niemand dat juist heeft geraden... Al was het wél zeer amusant om jullie gokjes te lezen! :)

Olijfje spreekt.

Sinds Olivia's geboorte probeer ik in maandelijkse Evernote bestandjes wat van haar ontwikkeling te documenteren. Van gepalaver over tanden en al dan niet rollen of stappen evolueerden die de laatste maanden naar bestandjes vol uitspraken. Genoeg inspiratie dus voor een tweede "Olijfje spreekt".

-Loris doet een mondje.
Floris, de kater geeuwt.

-Olivia laat een boertje.
S: Wie liet er daar een boertje?
O: Nee, zusje!

-Thanks mama!
nadat ik haar poep heb afgeveegd.

-Ook een beetje dansen nu?
Normaal wordt er of voorgelezen, of gezongen, of gedanst in de crèche, maar toen ze -na het zingen- zo liefjes vroeg om ook te dansen konden ze blijkbaar niet weigeren.

-mmm... het is wel lekker.
nadat ze van de curry proefde die Michael voor haar maakte.

-bij het slapen gaan
S: Dag Olijfje.
O: Dag Sarah.
het kind kent onze namen... :)

-Mmm... zóveel koekjes...
Olivia eet voor de eerste keer cornflakes.

-Dag lieve schat.
tegen mij of de poezen.

-Na de crèche stoppen we nog even bij de GB voor een pak sla. Olivia bepotelt eerst de tomaten...
S: Niet aankomen, liefje
Vervolgens lopen we langs de boekjes, die ze ook vastneemt en wil meenemen.
S: Zet dat boekje maar terug, we hebben nog boekjes genoeg thuis.
O: Andere keer boekjes koopt.
S: Ja, schatteke, een andere keer zullen we een boekje kopen.
We wachten vervolgens aan de kassa, waar de snoepjes op ooghoogte ook Olivia's ogen uitsteken en we nog eens ongeveer dezelfde conversatie hebben. Ik laat haar het pak sla vasthouden kwestie van de snoepbepoteling te stoppen en ben al lang blij dat we tomaten, boekjes én koekjes hebben kunnen passeren zonder al te veel drama. Ze mag de sla op de band leggen en ook de man achter ons legt zijn boodschappen (oa. een pak Kindermelkschijfjes) erop. Waarna Olivia, die alles ziet gebeuren en een zéér scherp opmerkingsvermogen heeft, de volgende oneliner op mij loslaat:
O: Meneertje wél koekjes koopt, mama.
Ik heb ze dan maar een Hello Kitty laten draaien bij het buitengaan. 

-Wauw, mog een zee...

We wandelen van het dok achter het MAS naar het dok vóór het MAS.

-Oei oei, pipi daan op Olaf.
Toen er een accidentje gebeurde terwijl ze een Olaf slipje droeg.

-S: Gaan we een beetje slapen?
O: O is wakker, mama.

-Kijk mama, dikke dil!
Ze had net met Michael een Lego krokodil gemaakt.

-S: Gaan we naar buiten?
O: Jeps, Olija winkel gaan.
Het kind is geobsedeerd door winkels. Met stip de favoriet: de legowinkel in het Shoppingcenter. De drama's als we maar naar den Aldi om de hoek gaan mag u er zelf bij denken. 

-Kijk mama, poepje Nuji sleuteltje.
Ze denkt dat de aars van kater Muji lijkt op een sleutelgat?! 

-Kijk mama, Mimi doet this.

waarop ze de houding van Minnie Mouse op haar porseleinen speelservies nadoet, ook wel te vervangen door gelijk welk ander voorwerp of personage dat ze met véél bravoure imiteert.

-Kom mama, beetje luffelen.
♥ voor Olijfknuffels!

Meer Olijfje spreekt? Hier!

Sushibowl

Met een bijna twee-en-een-half jarige in huis worden er al eens dutjes overgeslagen. Meestal worden die dutjesloze middagen gevolgd door een cranky kindje en een hopeloze achterstand bij het avondeten, zo rond een uur of zes. Yay! Ouderschap! Maar, soms, soms heb ik chance en dan plan ik eten dat toch wel wat werk kost op een dag dat Olivia meer dan twee uur slaapt. De laatste keer dat ik van sushibowl deed was het zo'n geluksdag. 

Sushibowl kan héél gemakkelijk en snel op tafel staan omdat je gewoon wat groentjes snijdt en je je niet bezig houdt met het gepriegel van het rollen. Maar als ge all out gaat, dan heb je toch wel even werk... 't Goeie is wel dat ook dit gerecht weer héél erg 1 keer moeite, 2 keer eten is. Ik blijf het zeggen, 't is mijn ultieme mamatip. Op dag twee kan je -mits toevoeging van wat voorverpakte sla en geitenkaas/mozzarella- op minder dan 15 minuten een slaatje op tafel toveren. Want zeg nu zelf, een vinaigrette maken en kaas en sla uit de verpakking halen dat is nu niet het zwaarste werk hé.

Nodig:

-groentjes, in ons geval: komkommer - avocado - radijsjes - lenteui - wortels - paprika - tomaat

-1/2 kg. rijst en om die te bewerken: suiker - mirin - rijstazijn - zout

-tofu en/of eitjes, mijn vis-etend liefje at er nog wat gerookte zalm bij en Kelly gaat voor kikkererwten las ik 

-sojasaus en wasabi om het af te maken

Bereiding:

Begin met het koken van de rijst zoals op de verpakking staat. De hoeveelheid pasta en rijst die ik nodig heb juist kunnen inschatten, daar ben ik écht héél slecht in. Ik denk dat ik volgende keer voor iets minder dan een half pak ga voor ons drie (restje als lunch op dag twee ingerekend). Terwijl de rijst kookt breng je in een pannetje volgend mengsel aan de kook.

5 eetlepels rijstazijn

1 eetlepel mirin

2.5 à 3 eetlepels suiker

0.5 eetlepel zout

De verhoudingen voor dit mengsel vind ik ook altijd zo'n beetje een gok, maar de laatste keer was ik tevreden. Ik baseerde me de laatste paar keer losjes op de verhoudingen van Nele, al paste ik het zout wel drastisch aan, want dat vonden wij de vorige keer wat té. Wij zijn nu eenmaal niet zo'n zout-eters. Als de rijst is afgegoten dan kan je het mengsel -dat nu normaal ook wel volledig opgelost is- eronder mengen. Ik doe bij de rijst verder ook nog een kant-en-klaar zakje nori met geroosterde sesamzaadjes (hoera voor een Aziatische supermarkt op wandelafstand van mijn huis). 

Terwijl je de rijst laat afkoelen kan je groentjes snijden, tofu uit laten lekken en paneren, een eitje bakken,... En dan is het tijd om dit alles op tafel uit te stallen (en op een stoel te gaan staan om daar een foto van te nemen).

En je bord vol te laden. Eerst proper. 

En daarna wat minder proper.

En het allerbeste aan dutjes van meer dan twee uur is het aangename, vrolijke tafelgezelschap dat je gratis en voor niets, bij die uitgebreide kooktijd, krijgt. ♥

Rarara, wat zit er in Sarah?!

Wie hier deze zomer al oplettend meekeek, las dat het tweede puntje op de #zomervanolijfje-planning... een gender reveal party organiseren was! In één zin is dat: een feestje organiseren waar je het geslacht van je baby te weten komt (of als je het zelf al weet, meedeelt aan de verzamelde familie).

Wij besloten al snel dat de appeal van zo'n feestje is dat je de reacties van de toekomstige mama en papa in kwestie ziet. Wij kozen er dus voor om samen met de (over)grootouders, mijn zus en haar vriend het geslacht van babytwee te ontdekken. Alle redenen om te feesten zijn goed en zo'n reveal-feest leek ons in elk geval fijner, warmer en ook persoonlijker dan het van de gynaecoloog vernemen en vervolgens doorbellen.

Voor alle duidelijkheid, bij Olivia wisten wij het geslacht ook, maar kwam de familie niets te weten. Oh, hoe zalig was het om die 10e maart 's ochtends vroeg te bellen naar mijn (schoon)ouders en te zeggen, je kleinDOCHTER is geboren en ze heet Olivia! Maar nu hadden Michael en ik toch al een voorgevoel dat het een meisje zou zijn en door het geslacht te vertellen zouden we de metie, die dit keer geen metie is, en bomma's kunnen intomen qua kledingshopperij. Win-win enal zo'n reveal feest.

De manier waarop reveal feesten in zijn werk gaan is dat je de gynaecoloog het geslacht op een papiertje laat schrijven en dat je dat -zonder spieken!- bij je bakker afgeeft. De bakker maakt vervolgens een taart die aan de buitenkant neutraal is maar vanbinnen gevuld wordt met of blauwe of roze vulling (of in ons geval: blauwe bessen of aardbeien). Omdat een taart alleen uiteraard niet cool genoeg was zochten we online nog naar andere reveal-ideetjes en vonden we ook deze: waterpistolen!!!

We deden een snelle rondvraag in de familie en bleek dat de meesten konden op 15 augustus! Dat associëren wij hier met moederdag en óók met mooi weer, het waterpistolenidee bleef in onze hoofden rondspoken. We timeden de 20-weken echo voor de week vóór 15 augustus, vroegen aan een topcafé of we mochten binnenvallen met 10+ personen, kochten waterpistolen en véél spraychalk. Chanceke dat voor de deur van dat topcafé een plein is waar we naar hartenlust konden schieten! Voor alle zekerheid vroegen we onze favoriete taartenfee Evy of ze een reveal-taart wilde maken. Indien het slecht weer was konden we het zo ontdekken en deden we toch het waterpistolen-idee dan hadden we tenminste al gethematiseerde taart voor erna.

En toen... besloot de gynaecoloog de afspraak te verzetten (stresssssss!) maar konden we terecht bij Chiara. Zij was het die ons dichtgekleefde envelopjes gaf, eentje voor 'den album', eentje voor Bambi's mom en eentje voor vriend T., die de waterpistolen zou vullen.

Vandaag was het dan ein-de-lijk zover. Zo rond half twee vertrokken we gepakt en gezakt in onze 'slechte' kleren met reservekleren, handdoeken, waterpistolen, roze en blauwe bordjes van de Hema, gisteren in zenuwachtigheid gemaakte zwangeremevrouwen-koekjes én onze dichtgeplakte enveloppen met foto's van het geslacht van babytwee richting Mokkakapot. Iedereen was op post toen Evy binnenkwam met de taart. Wegens miezerregen én 3x een 80-plusser present schrapten we met pijn maar vooral zenuwachtigheid in ons hart het waterpistool-idee (sorry T.! Toch dank u dat je een uur van je leven hebt willen geven aan het vullen van onze pistolen!) en wat er toen gebeurde ziet u hier...

En dan ga ik nu nog wat nadenken over namen!!! 

#dezomervanolijfje - juli

Intussen is juli al meer dan een dikke week voorbij... Hoog tijd dus om wat nieuwe foto's te spammen van #dezomervanolijfje. 

Juli begon met een bezoekje aan het verre Landen. Het was een lange, warme autorit maar zolang je aan het eind van de rit bijna in je blootje met andermans speelgoed mag spelen is alles goed voor Olivia.

Ondanks de hittegolf mochten wij overigens meestal een vrolijke ochtendOlijf uit haar bedje halen. Nadat we eerst al soezende héél de stapel boeken van de avond voordien opnieuw gelezen hadden.

We gingen ook verschillende keren naar de exotische markt, ideaal want terwijl ik avondeten voorbereid smult Olijfje, olijfjes. (Hoe gaan wij ooit nog een even toepasselijke naam voor babytwee kunnen verzinnen?)

Hittegolf in't land betekent ook naar de tuin van de bommie verkassen en daar in't 'zwembaddeke' spelen...

En daarna op bezoek gaan bij de superbomma (want zij woont dichter bij de ijsjeswinkel!).

Al gingen we soms ook naar onze eigen achtertuin, de zoo! Hier had ik net foto's genomen van ons twee, maar stond Olivia erop om ook een foto van haar en de pinguïn te hebben. Zie ze lachen van contentement.

Nog meer zoo. Als abonnees kregen we 3 ritjes op de draaimolen gratis. Normaal gaan we op weekdagen en is de draaimolen niet open, maar nu het vakantie is, is het elke keer prijs.

Juli was ook potjestraining deel 885, rond haar tweede verjaardag (in maart) deed ze het supergoed, maar nu lijkt ze de interesse helemaal verloren. Voor alle duidelijkheid, haar zelfgemaakt fruitijsje met aardbei en munt moet wél pipi doen.

En als we niet van potjestraining deden dan speelden we met de poppen. Of met Olivia's nieuwe doktersset, Terwijl ik met mijn voeten omhoog lag, eentje ontstoken (ik heb er foto's van maar ze zijn niet zo aantrekkelijk) en de andere omgeslagen tijdens het vandetrapvallen met wasmand en gevouwen was. 

Iederéén moest eraan geloven.

De ziekte van moederlief betekende véél verhaaltjes en slaapjes op mama en véél speeltijd met papa. Namen leren van de amiibo's enzo.

Toen mijn voet al bijna beter was, was er een kleine week vakantie gepland, op bezoek bij vrienden en kleine vriendinnetjes. Waar we tijdens een lange middag buiten zitten besloten, dat we misschien toch maar eens moesten rondkijken voor een huis mét tuin. 

Verder kreeg ik tijdens mijn vakantie ook nog een kleine, maar goed getimede nestdrang-aanval: keuken uitgesorteerd, zolder opgeruimd, een masterlist van te regelen zaken voor babytwee arriveert, 3 zakken kleren naar moedervoormoeders en een volgeladen auto richting containerpark.

En dan was er Sfinks, ééntje om van het zomer todo-lijstje te schrappen. Olivia is 2 en ging al 3 keer. 

Van een die-hard gesproken. ♥

Juli mag tenslotte ook nog herinnerd worden voor het grote overlockspel. Voor de dayinthelife. Voor de verjaardagen...

Die van mijn mama, toen we de kinderboerderij bezochten.

en die van mijn papa, waar mijn zus de vreselijkste accidenten voorhad (gelukkig kwam alles goed dankzij dokter Olivia!).

En dan heb ik het nog niet gehad over mijn twee favoriete foto's van afgelopen maand. Olivia en haar superbomma's. Hartjes, zoveel hartjes. 

Meer #zomervanolijfje? hier!