Van Katoen

Ik ga vandaag
Tierenteyn mosterd kopen
(omdat het bijna zomer is en ik graag geitenkaasslaatjes met honingmosterddressing eet) 
langs de Graslei wandelen 

(omdat Melopee van Paul van Ostaijen zo geweldig mooi is), 

passeren bij Damberd
(omdat er misschien bekend volk zit)

nieuwe zwarte werkschoenen kopen
(omdat mijn vorige echt hallucinant hard versleten zijn)
Zahia Gent bewonderen
(omdat ik er nog niet geweest ben)

maar vooral ga ik:

het MIAT bezoeken en Van Katoen (geld) geven.

Ik ga voor het goeie doel:
RoomeR proeven, taartjes eten van Julie's house, met de mama stoffenkraampjes afschuimen
(ik duim dat ze er ook naaitalent in pakskes verkopen)

en bij Madame mijn exemplaar van de rokjesbijbel ophalen.

En u, wat gaat u vandaag doen?

Gewoon...

omdat die kleine echt de coolste 9-jarige ooit is... en ik elke kartonnen doos vanaf nu met een ander oog zal aanschouwen.

wijvenweek bis: Moh, kijkt nu. We zitten hier met een mening. - deel2: de onnozele

U had ze nog te goed, deel 2 van de meningen. 
Aangezien ik meermaals daags overloop van de meningen* heb ik alvast vier exemplaren gekozen om met u te delen:

Allereerst: uw kinderen, ouders, vrienden en huisdieren op de mond zoenen is vreemd. 
'Tis zoiets dat binnen de relatie, de soort (homo sapiens that is) en de generatie (laat ons zeggen: eigen leeftijd + of - 12 jaar) zou moeten blijven, vind ik. 

U vindt mij conservatief? Dat mag, maar mag ik er dan toch nog even bij vertellen dat ik hoegenaamd géén problemen heb met 2 mondzoenende jongens of meisjes? 
Die zag u niet komen hé?

Vervolgens een statement dat ik al vele jaren aanhang, getuige de onderstaande foto die ik op 12 september 2009 nam van toeristenmeisjes die lustig door de tuin van Louis XIV aan het kuieren waren: Leggings zijn geen broeken.  

Leggings zijn altijd fout. Ook als ge maat 34 hebt en een artyfarty-hipster zijt en uw legging combineert met een wijd bovenstuk tot juist aan uw gat. En al helemaal als ge maat 44 hebt en ik de cellulitisputtekes door uw legging kan tellen. 

Of komt u ook met alleen ne panty en een t-shirt buiten? Want basically is dat wat een legging is hé, nen dikke panty, behorend tot de sokafdeling, zelfs den Hema zegt dat. 

Mijn constructief voorstel gaat als volgt: hebt u maat 34, koopt u dan een skinny jeans en combineer dat met het wijde bovenstuk dat u zó graag wil dragen. Hebt u maat 44, kijk dan eens bij Lily, en koop u dan, helemaal geïnspireerd op haar geweldige stijl, een kleedje tot minstens halfweg uwen bil en combineer dat naar believen met blote benen of de leggings en panty's die u toch al liggen hebt!  

{Wat was ik trouwens gelukkig te ontdekken dat ik écht niet alleen ben met mijn eenleggingiseenbroek-aversie. Soms, als ik mensen zie lopen indestad, dan ben ik bang dat ik de enige ben die zo over leggings denkt.

De volgende mening vloeit voort uit de vorige. Veel te vaak wordt een broek legging gecombineerd met botten. Erover. Botten over de skinny jeans, jegging of legging, 't is een modetrend die ik nu eens echt nooit begrepen heb, of mooi gevonden -for that matter. 
Botten onder een rokje, kan dan weer wel (inmijnhoofd nietindatvandemama). 

Tot slot, sweaters van de unief, breek mijn mond er niet over open. d'Er is nu echt geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om zo ne mottige sweater van de UA te gaan dragen (te weinig Amerikaan in mijn bloed zekers?), laat staan er €30 aan uit te geven.
Geef mij dan maar de hoodies van Roxy, of Threadless.

En dit gezegd zijnde ga ik -mijn eigen fashionpolice-regels in acht nemende- nu nog wat kleedjes tot minstens halverwege mijnen bil shoppen.

Wijvenweek is een initiatief van i. en lilith. 

Wie op één plaats de wijverij wil bijlezen moet naar wijvenblogs. 

*dit zijn mijn meningen en mijn meningen alleen en werden hier genoteerd ter ere van meningendag tijdens de wijvenweek -niet, ik herhaal niet- om mensen te kwetsen.

Babyboom, much?

Lore - juni, tweede dochtertje voor vrienden van M.

Lars - oktober, eerste kindje van een collega

Bieke - december, eerste kindje voor vrienden van M.

Billie - januari, tweede dochtertje voor onze allerfavorietste ex-werkcollega en zijn liefje

Nils - februari, tweede zoontje voor vrienden van M.

Dris - februari, tweede kindje van familie van mij

Miya - maart, tweede kindje voor vrienden van M.

En de buurvrouw en de andere allerfavorietste ex-werkcollega zijn (voor zover wij weten, de enigen) nog in blijde verwachting voor later dit jaar. 

Zoals u kan zien zijn het vooral de vrienden van M. die al bezig zijn met het spel der reproductie maar dat neemt niet weg dat er ook van mijn kant voor cadeautjes gezorgd wordt. 
Maar wat koopt ge ook weer voor al die boelekes en hun grote broers of zussen?

De kleine zebra, De prinses op de erwt, In den Olifant en Boobs&Burps zijn geweldige winkels waar altijd wat te vinden is. Wat ik op mijn pinterest-baby-borden (stuff - kleding) verzamel, of wat op de lijst staat, zijn uiteraard ook opties.

En ook de 8 gift ideas for new parents van Joanna Goddard (en haar commentaargevers) kan ik wel smaken. Een kinderboek bijvoorbeeld (liefst je eigen favoriet van vroeger) daar ben ik nu eens helemaal voorstander van. 
Floddertje van Annie M.G.Schmidt is door mezelf dan ook al verschillende keren cadeau gedaan. Vooral omdat Matilda (van Roald Dahl), mijn andere favoriet, voor nóg oudere lezertjes is. Pas op, ik ben voor cadeautjes die niet meteen te gebruiken zijn (vooral omdat ik altijd maar denk dat nieuwe ouders al zoveel babygerief ontvangen/kopen) maar een boek voor achtjarigen (Matilda, dus) is naar mijn normen dan ook weer wat overdreven. 
Van het lijstje van Joanna onthoud ik verder ook de 'gift of no pressure' of eten (daar kan u mij nu ook eens altijd plezier mee doen en ik ben niet eens bevallen).

Maar ik doe toch graag van zelfgemaakt en elke gelegenheid is goed om het knutselgerief boven te halen. Een ideaal extraatje is dan een gestencild t-shirtje, een slabbetje of spuugdoekje. 

De werkbeschrijving voor het gestencild t-shirtje vind je bij Madame, intussen heb ik de printpapier-techniek al 2 keer (met succes) toegepast. 

  

Enkele tips: 
-Hema-t-shirts zijn uw vriend. 
-Ik gebruikte zowel textielverf van Pippoos (roze t-shirts) als textielstiften van Veritas (witte t-shirts), de eersten dekten beter, de laatste gaven een properder resultaat... Aan u de keuze. 

De slabbetjes heb ik gemaakt met het slabbetjes-pakket van the PurlBee dat mijn zusje vorig jaar rond deze tijd vanuit NYC importeerde. 

Het spuugdoekje had ik al eens online gezien en heb ik dan maar uit de losse pols proberen na te maken.   

Maar een slabbetje met de naam erop gekruiskessteekt, liefst in geboortekaartjes-kleuren en/of stijl dat blijft toch datgene waar ik meestal het meest mee scoor (al zou dat ook aan mijn onkunde aangaande het naaien van bovenstaande slabbetjes/spuugdoekjes kunnen liggen). 

 

 

 

 

 Ook babyboomers in uw vriendenkring en een avondje tijd? 

Ziehier de tutorial. 

Veel kruiskessteekplezier!

   

wijvenweek: Het multitaskende superwijf.

Vandaag doen we van stoefferij. Because I'm worth it.

Ik ben trots omdat ik mijn zin heb doorgedreven (koppig, ik zei het al) en ik na het -niet zo succesvolle- hogeschoolprobeersel toch naar de unief ben getrokken. (Terwijl de omgeving dat een slecht idee vond, want als je nog geen hogeschool kan, wat ga je dan op de unief zoeken.;;)

Dat ik de unief volledig zelf heb bekostigd. Ook de dure bijlessen om het taalkundemonster te verslaan.

En dat ik dat taalkundemonster uiteindelijk ook verslagen heb. En zo als eerste in de familie een universitair diploma behaalde.

Terwijl ik al van voor de universi-tijd part-time werkte. 

Al sinds 8 december 2004, bij dezelfde werkgever. En dat ik daar intussen ook al 2 keer promotie kreeg. 

Omdat ik goed werk lever.

Ik ben ook trots dat ik -terwijl ik dat allemaal deed-, ook nog ging samenwonen (en dus financieel helemaal op mijn eigen benen stond), in een verschrikkelijk appartement. En dat wij daar (beter) uitgekomen zijn.

En dat wij keihard gespaard hebben, en we -terwijl ik nog géén diploma had en druk bezig was het taalkundemonster te temmen- ook nog eens met ons eigen geld gingen bieden op een hoop bakstenen. En dat wij die intussen hebben kunnen kopen, en dat die over 24.5 jaar afbetaald is.

En dat die bakstenen inmiddels zijn ingericht, en dat het echt iets van ons is. 

Not your prefab ikea-living, alhier.

En dat ook wildvreemden vinden dat ik smaak heb.

En dat mijn lief regelmatig zegt dat het lekker is, wat ik maak.

En dat ik ook nog eens geen onverdienstelijk knutselaar ben, zelfs al zijn mijn naaiskills helaas quasi onbestaande.

En dat ik elke dag probeer een gewoon, vrolijk, beleefd, attent en eerlijk mens te zijn.

Daarom.

Wijvenweek is een initiatief van i. en lilith. 

Wie op één plaats de wijverij wil bijlezen moet naar wijvenblogs.

wijvenweek: Zelfcensuur.

Ik weet niet waarom, maar voor mij is het altijd heel duidelijk geweest wat er hier wel en niet verschijnt. Ik probeer het vrolijk te houden en schrijf alleen mijn eigen naam voluit.
U heeft absoluut geen zaken met waar ik woon of werk en wanneer ik dat laatste doe en wat er daar gaande is. Al kan iemand die écht moeite doet en alle online puzzelstukjes bij elkaar legt vast méér ontcijferen. 

Verder ook niet teveel zielenroerselen, chapeau voor zij die dat wél durven. Stiekem zou ik ook wel zo willen zijn, maar dan denk ik weer aan wie er meeleest. En dan heb ik het niet over volslagen onbekenden, hen ken ik toch niet. Of over mijn hele dichte vrienden, zij komen die gevoelens bij een goed glas wijn en wat eten toch te weten. Maar ik heb het over kennissen, over personeel, over collega's. 
{voor alle duidelijkheid: ik weet helemaal niet of zij meelezen, er zijn ook niet echt indicaties voor. Maar ik weet wel dat als je mijn naam google-t, je hier terechtkomt en dan wil ik mezelf en mijn omgeving toch wel 'beschermen'.

Al wil ik ook dat dit plekje een vrij realistische afbeelding van mijn leven is. Ik ga hier niet van vrolijk liggen doen terwijl dat helemaal niet het geval is, dat zou ik dan ook weer niet fair vinden ten opzichte van mezelf of van wie er meeleest.

Toen er op 19 december 2011 toch heel even iets heel ingrijpend gebeurde in mijn rustige leventje, heb ik eigenlijk voor het eerst écht getwijfeld. Schrijf ik, schrijf ik niet. En wat dan, want er valt zoveel (gemeens) te zeggen. Na veel wikken en wegen en overleggen met M. is het resultaat een vrij positieve blogpost geworden, zonder al teveel details, die ik achter een wachtwoord heb geplaatst. Dat leest u goed, voor 't eerst in vier jaar, heb ik een wachtwoord gebruikt. Exact 1 onbekende en 5 bekenden hebben er tot op heden naar gevraagd. Ik ben nog altijd blij dat ik hem toen heb geschreven en ik ben ook nog altijd blij dat ie wat verborgen staat.

En voor wie hier toch niet weg wilde voor ik mijne vuile was heb laten zien, dit, als ik eerlijk ben en dit: 

Tegenwoordig is mijn wasmand altijd leeg (yay!), 

omdat alle te wassen kleren in het midden van de bibliotheek 

(de kamer naast ons waskot) verspreid liggen. 

Wijvenweek is een initiatief van i. en lilith. 

Wie op één plaats de wijverij wil bijlezen moet naar wijvenblogs.

wijvenweek: Dromendag.

Of ik dromen had, vroegen ze. Tuurlijk heb ik dromen. Veel zelfs.

Sommige droom ik voor mezelf, op persoonlijk of op werkvlak, sommige droom ik voor ons, als koppel, sommige droom ik voor de mensen rondom mij. Sommige wil ik deze week realiseren, andere dit jaar, of binnen 10 jaar. Of wanneer ik oud en op pensioen ben.

Maar er teveel over praten durf ik niet. Want stel je voor dat ik ervoor ga en pal op mijn bek beland (en iedereen dat gezien heeft)*. Of dat ik anderen kwets omdat bepaalde dromen van vroeger duidelijk geen dromen meer zijn. Of dat ik net dát droom én krijg waar anderen naar verlangen en ook wel verdienden. Of dat ik ze simpelweg jinx door erover te praten.
Moeilijk vind ik het, die dromen.

*als ik dat zo lees dan droom zéker van wat meer je m'en foutisme.

Maar ik heb mijn dromen wel in een (mentaal) lijstje staan en ik overloop dat regelmatig. En als ik ergens in geloof dan is het wel in karma, dus wat Conan O'Brien zei tijdens zijn laatste Tonight show, daar kan ik me wel in vinden: 

Nobody in life gets exactly what they thought they were going to get. But... 

meer wijze woorden

Chapeau trouwens aan zij die zonder meer voor hun dromen, 

toekomstplannen, wensen en verlangens durven uitkomen.

 

Wijvenweek is een initiatief van i. en lilith. 

Wie op één plaats de wijverij wil bijlezen moet naar wijvenblogs.