deplatvanolivia

Disclaimer: De grote lijnen van deze post werden al een tijdje geleden geschreven. Hij is dus vooral van toepassing op de periode 6 maanden-1 à 1,5 jaar. Intussen eet Olivia nóg beter mee van de pot en doen we niet teveel speciallekes (lees: geen vis (allergie!), weinig zout, zoveel mogelijk écht eten en niet teveel suiker blijven stokpaardjes, maar verder mag bijna alles).

Rapley, allemaal goed en wel, maar hoe gaat dat dan concreet, hoor ik u denken. Wel, may I present you, deplatvanolivia, ontbijt-versie

Ei, tomaat, kaas & brood

Wij volgden de grote gemene deler van het voedselintroductieschema van Kind en gezin en borstvoeding.com en lazen de boeken: Eten voor de kleintjes en Baby-led-weaning.
Waarom de grote gemene deler? Neem nu bijvoorbeeld pasta, dat mag vanaf 6 maand in het Engelse boek, maar pas vanaf 9 maanden in het Nederlandstalige boek, dus wij zijn zo ergens rond maand 7 gestart. Gewoon gezond verstand gebruiken binnen de richtlijnen uit de boeken en officiële sites en je komt al heel ver.

10 september 2013, Rapley dag 1

Zoals ik in mijn vorige Rapley-post al aangaf, koken wij dagelijks al twee verschillende potjes (veggie en niet, vaak wel de basics hetzelfde, maar toch) en hadden wij vooral geen zin om er nog een derde potje bij te koken. Vandaar dat Olivia eigenlijk gewoon eet wat de pot schaft. Als wij puree eten, eet Olivia dat ook, het is zeker geen kwestie van geen papjes te mógen eten! Maar ze eet dus ook gewoon sushi!

En gewoon van de pot mee-eten, werkt perfect als je niet elke dag vetzakkerij eet en mits enkele kleine aanpassingen: een beetje eten opzij houden voor je kruid met zout bijvoorbeeld (ik gebruikte al niet echt veel zout maar voor Olivia probeer ik helemaal zout te beperken). Een extra potje koken doe ik uiteraard wél als het algemene potje echt niets geschikt is voor kleine drommeltjes (lees: als de pot dingen schaft met looksaus).

Nog een voorbeeld van ontbijt: boterham met kaas, tomaat en banaan

Aangezien Olivia eet wat wij eten zijn haar groentjes dus vaak gaar gekookt, gegrild of gebakken (en afgedept). Als wij een slaatje eten zijn ze wel rauw: zoals bijvoorbeeld bij komkommer/tomaten/avocado/fruit. Dat krijgt ze altijd in grote stukken en vaak met de schil er nog aan, want dankzij de schil kan ze die glibberige fruitjes goed vasthouden. Bij komkommer snijden we het middelste stukje er bewust uit zodat ze het beter kan vastnemen.

Banaan

Wraps met falafel, gegrilde asperges, paprika, tomaat en olijven

Gevaarlijke groenten of fruit (ronde dingen: kerstomaten, erwtjes, druiven, olijven), die makkelijk in haar keel kunnen vastzitten doen wij altijd in twee of zelfs in vier. Want we willen niet dat ze zich verslikt.

Al kan je dat natuurlijk nooit helemaal vermijden. In't begin was dat in elk geval héél erg griezelig, ze verslikte zich dan regelmatig. Wij hadden voor alle zekerheid wel heimlich bij baby opgezocht voor we de eerste keer iets gaven. Ik denk dat we na bijna 2 jaar stukjes eten een keer of 5 echt zijn moeten tussenkomen. Want gelukkig is het ook echt zo dat de kokhalsreflex bij kleine kindjes héél erg ontwikkeld is en dat ze, als je ze laat doen -wat vooral in het begin een beetje zen vergt- het stukje waar ze zich op verslikken (wat heel vaak zelfs nog in de mond zelf zit en lang nog niet in de keel) gewoon zelf kunnen uitkokken. Olivia nam dat stukje dan gewoon terug in haar handje en ging er verder smakelijk op kauwen.
Ik zeg bewust kauwen want dat was écht wel wat ze deed zelfs al had ze geen tanden. Ze kreeg haar eerste twee tandjes ruim 2,5 maand nadat we met Rapley begonnen waren en een dik jaar later (toen ze net geen 2 was) had ze een volledig melkgebit. 

Toen ze 8 maanden oud was (en wij dus 2 maanden aan de Rapley) schreef ik volgende alinea naar een geïnteresseerde vriendin: Olivia krijgt 4x per dag vast voedsel aangeboden (ontbijt - middag - avond en een snackje, op dit moment is ze bijvoorbeeld een mandarijnpartje aan’t opgobbelen) en verder borstvoeding op vraag (zodat ze zeker nog alle voedingsstoffen binnenkrijgt). In’t begin was het echt proeven en uitspuwen maar hoe langer hoe meer eet ze ook echt dingen (want die zien we dan weer in haar pamper verschijnen). En ’t feit dat ze van acht voedingen naar een zestal is afgezwakt de laatste twee maanden wil toch ook zeggen dat ze hoe langer hoe meer andere dingen eet. Maar eet ze echt al gestandaardiseerde hoeveelheden, nee. Heeft ze echter al véél verschillende dingen gegeten/geproefd, volmondig: ja. 

Een klein overzichtje zo uit mijn hoofd: avocado – pruim – banaan – aardbei – gedroogde abrikoos /appel – appel – watermeloen – mango – druif - rijstwafel – maiswafel – wrap – brood – olijven – wortel – zoete aardappel – courgette – paprika – aubergine – champignon – maiskolf – mange tout – komkommer – bloemkool – broccoli – aardappel – augurk – tomaat gewoon + kers – pompoen – tortellini – hesp – gekookte kip – pasta met tomatensaus – pompelmoes – mozzarella – allerhande soepen (met brood erin gesopt): erwtensoep , preisoep,...

Spinaziepannenkoekjes

Bietenburgers

Op dit moment, nu ze 2 jaar en 4 maanden is, zijn Olivia's lievelingskostjes: olijven, omelet, mango (dag één heeft ze dat gekregen en de liefde is niet aflatend), croissants, soep, curry met rijst (eigenlijk elk rijstgerecht met een sausje), aardbeien, zelfgemaakte fruitijsjes, pizza, spaghetti, boterhammen met kaas en zoals elk kindje waarschijnlijk: koekjes of zelfgemaakte cake.

Onze beslissing is gemaakt. Rapley staat opnieuw op't programma voor babytwee, ’t is makkelijk want je moet niet hele menu’s apart maken én je kindje oefent terwijl hij/zij eet de fijne motoriek.
Die voordelen compenseren die kleintjes dan wel door alles in een straal van een halve meter rond hen vuil te maken, waardoor opruimen én redelijk wat eten weggooien nadelen zijn waar je rekening mee moet houden. En daarnaast is ook het verslikken in’t begin gewoon een beetje doorzetten. Het goede nieuws is dat alle nadelen –gelukkig- met tijd en (grote stukken) boterhammen voorbij gaan!

Pita (vlees en veggie gehakt), komkommer, feta en tomaat

Ideale gerechten/maaltijden voor een Rapleyend kind vinden wij trouwens: pasta (bijvoorbeeld spirelli of tortellini), quiche, sushi, sandwiches, stokbrood, slaatjes, tortilla, spinaziepannekoekjes, courgettekoekjes, gegrilde groentjes,...

Citroen! (Olivia was ongeveer 9 maanden oud)

En omdat er nooit genoeg foto's zijn van smakelijk etende baby's die je zelf niet moet proper maken, voor uw aller entertainment...

Tortellini

Slaatje met geitenkaas

Pasta (op Sfinksfestival 2014)

Watermeloen (in de zoo!)

Nectarines (in de zoo!)

Yoghurt

Cake

Boterham met smeerkaas en tomaten

Monkey platter

Nog méér fruit!

Uw honger naar info nog niet gestild?

Als je Rapley of Baby led weaning intikt op youtube/google vind je ook een hele hoop filmpjes en info. En er is ook een facebookgroepje! 

Rapley

Luiheid, onder die noemer kunnen we het best onze keuze voor Rapley categoriseren. In één zin uitgelegd is de Rapley-methode: het aanbieden van vast voedsel in stukjes als BIJvoeding bij melkvoeding vanaf 6 maanden.

Eerst en vooral, even kaderen: Lang voor ik zwanger was wilde ik wel graag borstvoeding geven (een maand of drie, want dat was toch waar die borsten in de eerste plaats voor dienden, ha! 2j4m later doen ze nog steeds waar ze voor dienen) en was ik helemaal fan van de Babycook, ik ging zo'n ding meteen op mijn geboortelijst zetten zodat ik de prakjes van mijn toekomstig kind snel en gemakkelijk kon maken.

Fast forward naar de ontdekking van de Rapley-methode, nog steeds voor ik zwanger was. Rapley kan gecombineerd worden met kunstvoeding maar wordt in de praktijk het meest met borstvoeding gecombineerd. Rapley is eigenlijk je kind geen prakjes geven maar -na 6 maanden exclusieve melk- of borstvoeding- meteen stukjes geven. En toen ik meer over Rapley begon te lezen (en onrechtstreeks ook meer leerde over borstvoeding) ontdekte ik dat wij dat gewoon het meest logische vonden, een Babycook hebben we nog altijd niet.

Waarom is het zo logisch, hoor ik u al denken? 

Als je wacht tot je kindje 6 maanden is, kan hij/zij al goed alleen (of in een Bumbo-zitje) zitten (niet super-ergonomisch trouwens die Bumbo, maar dat ontdekte ik pas nadat ik hem gekocht had en er fan van was omwille van de wendbaarheid van het ding, gelukkig zat Olivia er altijd maar voor korte periodes in). Kan je kindje het eten ook al zelf naar zijn/haar mond brengen én, niet onbelangrijk: zijn je kindje zijn/haar darmen gewoon meer klaar voor vast voedsel dan op 3/4 maand (lees: minder krampjes).

Maar wat voor mij minstens even hard de doorslag gaf, was dat borstvoeding elke dag anders smaakt, afhankelijk van wat je gegeten hebt en dat je die lijn met Rapley doortrekt. Je leert je kindje namelijk ook de verschillende smaken (en texturen) apart, in plaats van gemixt tot een prutje. Op lange termijn zou dat -volgens de theorie althans- een betere eter moeten opleveren. Ik kan natuurlijk nog geen uitspraken doen over Olivia binnen 10 jaar, maar op dit moment kan ik zeggen dat ze meestal zonder blikken of blozen proeft en vaak nog opeet ook. Of smeert over de tafel en de vloer, maar dat is ook geen probleem want Rapley is ook je kind eten laten ontdekken zonder de druk van het bord MOETEN leegeten, zodat er een goeie relatie is met eten. Het vast voedsel blijft immers de eerste periode BIJvoeding bij de melkvoeding, je wéét dat je kindje nog voldoende voedingsstoffen krijgt op een andere manier dat maakt de bijvoeding minder stressy. 

Tussen 6 maanden en 1 jaar dronk Olivia ook altijd nog haar portie borstvoeding (ongeveer een uurtje) vóór haar bijvoeding en héél geleidelijk aan is borstvoeding meer de bijvoeding geworden bij de vaste voeding. Borstvoeding op vraag kan overigens nooit te veel zijn, het is lichter verteerbaar dan poedermelk en je kindje zal vaker kleinere porties drinken (en dat heeft -even terzijde- vooral voordelen: het is normaal dat je kindje 's nachts wakker wordt om te drinken, dankzij een geweldig ding dat co-sleeper heet, doe je dat in geen tijd half slapend, waardoor je meer slaapt dan wanneer je een fles had moeten maken, verder zijn die nachtvoedingen overigens ook goed voor de preventie van wiegendood, je kindje slaapt minder diep want heeft sneller honger, dus er is minder kans op een slaapapneu). Het is dus zeker niet zo dat je drommeltje na de melk- én bijvoeding overvol zit. 

Tip! In plaats van je kindje met het lepeltje voederen (lees: eten in je kindje te proppen) zoals met papjes doorgaans het geval is kan je het dus -zolang het verder natuurlijk goed bijkomt- rustig laten ontdekken. Doordat je kindje zichzelf voedt, gaat men er bij de Rapley-methode ook vanuit dat kinderen goed kunnen voelen hoeveel ze willen eten en dat ze zich niet overeten (dat is ook aangeleerd gedrag!). Enne voor zij die nog niet tussen de regels lazen, als je kind zelf kan eten wil dat zeggen dat jij als ouder ook je handen vrij hebt om van je maaltijd te genieten! 

Olivia eet dus al bijna 2 jaar gewoon in de mate van het mogelijke van de pot mee. Een bijkomend voordeel, we eten gezonder, ik ben na mijn zwangerschap makkelijk de zwangerschapskilo's (en méér) kwijtgeraakt. Maar bovenal ben ik er etiketten van gaan lezen. Ik probeer zo weinig mogelijk suiker, zout en vieze kleurstoffen voor te schotelen én zoveel mogelijk écht eten en ik hoef geen 3 (veggie, vlees & baby) aparte potjes te koken.

Win-win.

En hoe de platvanolivia er dan concreet uitzag/uitziet, dat lees je hier! 

12 september 2013, Olivia, 6 maanden en 2 dagen oud, dag 2 van bijvoeding.